Teoria
Na podstawie psychoanaliz lęk, który stanowić będzie pole popędów, pojawia się w momencie kiedy jedne z napięć w naszym organizmie nie są rozładowywanymi, w tym czasie więc zaczynamy napełniać się lenkiem. Funkcja lęku to przede wszystkim ostrzeganie nas samych przed niebezpieczeństwem, które nadchodzić może z różnej strony. Możemy tutaj mówić między innymi o lęku realistycznym, czyli obawą przed zagrożeniami, które są w pełni rzeczywistymi i występującymi w zewnętrznym świecie. Nasilenie takowego lęku będzie równym do jednoczesnego nasilania się strachu. Z tego rodzaju lęków wywodzić będą się inne, a mianowicie lęk moralny, czyli obawa przed naszym własnym sumieniem, tak zwanym superego. Towarzyszyć temu lękowi może poczucie wstydu oraz własnej winy. Inny rodzaj lęków to lęk neurotyczny, inaczej mówiąc obawa przed wymknięciem się spod kontroli naszych popędów oraz rządz, za co ponieść będziemy mogli karę. Jest to lęk czysto irracjonalny, gdyż w jego przypadku nie będzie zauważalne żadne bezpośrednie powiązanie z realnym zagrożeniem. Dodatkowo jest nieproporcjonalnym, z drugiej jednak strony jego podstawy biorą się z rzeczywistości. Lęki o podłożu neurotycznym dzielimy często na anankastyczne, fobie, paranoidalne oraz nerwice, gdzie te ostatnie to pojawiające się stopniowo i w coraz większym nasileniu wewnętrzne lęki, czy też stany traumatyczne, gdzie organizm nie ma możliwości bezpośredniego poradzenia sobie z nimi. Niektóre z nie do końca wyleczonych nerwic oraz innych lęków paranoidalnych, mogą prowadzić do powstawania psychoz oraz poważniejszych zaburzeń świadomości.